Na de mijnwerkersrevolutie van 1952 kwamen de mijnen in handen van de staat. Medewerkers bouwden een pensioen op. Hoewel mijnwerkers vroeg sterven, zijn er ook bovengrondse functies waar mensen wel in staat zijn de pensioengerechtigde leeftijd te behalen. In de jaren negentig werden de staatsmijnen echter opgeheven. Het pensioengeld, door de medewerkers zelf afgedragen, is verdwenen. Omdat er geen sociaal zorgstelsel is in Bolivia, hebben gepensioneerde medewerkers en weduwen geen enkel inkomen. Een aantal van hen protesteert tegen deze situatie, vastgeketend bij een kerk in de provinciehoofdstad Cochabamba. Zij zijn in hongerstaking. Op de borden aan het hek is hun persoonlijke situatie af te lezen.
Na de mijnwerkersrevolutie van 1952 kwamen de mijnen in handen van de staat. Medewerkers bouwden een pensioen op. Hoewel mijnwerkers vroeg sterven, zijn er ook bovengrondse functies waar mensen wel in staat zijn de pensioengerechtigde leeftijd te behalen. In de jaren negentig werden de staatsmijnen echter opgeheven. Het pensioengeld, door de medewerkers zelf afgedragen, is verdwenen. Omdat er geen sociaal zorgstelsel is in Bolivia, hebben gepensioneerde medewerkers en weduwen geen enkel inkomen. Een aantal van hen protesteert tegen deze situatie, vastgeketend bij een kerk in de provinciehoofdstad Cochabamba. Zij zijn in hongerstaking. Op de borden aan het hek is hun persoonlijke situatie af te lezen.
Na de mijnwerkersrevolutie van 1952 kwamen de mijnen in handen van de staat. Medewerkers bouwden een pensioen op. Hoewel mijnwerkers vroeg sterven, zijn er ook bovengrondse functies waar mensen wel in staat zijn de pensioengerechtigde leeftijd te behalen. In de jaren negentig werden de staatsmijnen echter opgeheven. Het pensioengeld, door de medewerkers zelf afgedragen, is verdwenen. Omdat er geen sociaal zorgstelsel is in Bolivia, hebben gepensioneerde medewerkers en weduwen geen enkel inkomen. Een aantal van hen protesteert tegen deze situatie, vastgeketend bij een kerk in de provinciehoofdstad Cochabamba. Zij zijn in hongerstaking. Op de borden aan het hek is hun persoonlijke situatie af te lezen.
Na de mijnwerkersrevolutie van 1952 kwamen de mijnen in handen van de staat. Medewerkers bouwden een pensioen op. Hoewel mijnwerkers vroeg sterven, zijn er ook bovengrondse functies waar mensen wel in staat zijn de pensioengerechtigde leeftijd te behalen. In de jaren negentig werden de staatsmijnen echter opgeheven. Het pensioengeld, door de medewerkers zelf afgedragen, is verdwenen. Omdat er geen sociaal zorgstelsel is in Bolivia, hebben gepensioneerde medewerkers en weduwen geen enkel inkomen. Een aantal van hen protesteert tegen deze situatie, vastgeketend bij een kerk in de provinciehoofdstad Cochabamba. Zij zijn in hongerstaking. Op de borden aan het hek is hun persoonlijke situatie af te lezen.
Na de mijnwerkersrevolutie van 1952 kwamen de mijnen in handen van de staat. Medewerkers bouwden een pensioen op. Hoewel mijnwerkers vroeg sterven, zijn er ook bovengrondse functies waar mensen wel in staat zijn de pensioengerechtigde leeftijd te behalen. In de jaren negentig werden de staatsmijnen echter opgeheven. Het pensioengeld, door de medewerkers zelf afgedragen, is verdwenen. Omdat er geen sociaal zorgstelsel is in Bolivia, hebben gepensioneerde medewerkers en weduwen geen enkel inkomen. Een aantal van hen protesteert tegen deze situatie, vastgeketend bij een kerk in de provinciehoofdstad Cochabamba. Zij zijn in hongerstaking. Op de borden aan het hek is hun persoonlijke situatie af te lezen.
